Affetmekle İlgili Doğru Bilinen Yanlışlar (Levh-i Mahfuz)-1-

Merhabalar,

Bu yazı Üç bölümden oluşmaktadır. 1. Bölüm;

Uzun süredir başucu kitabım olan Levh-i Mahfuz’dan (Yazarı:buRAK özDEMİR) Spiritüel alem olsun, enerji işleriyle uğraşan arkadaşlarımız olsun “AFFETME“ ile ilgili bizlere yardımcı olmak için çalışmalar yaptırmaktadırlar. Ben dahil bir çoğumuzun yaşadığımız  yada yaşattığımız Affedeceğimiz ( başta kendimiz olmak üzere) kişileri yada olayları düşündükçe yada hatırladıkça bizleri enerjisel olarak aşağı çektiğini  hissetmekteyim.  Ta ki bu güzel kitabı okuyana dek. Muhteşem güzel enerjisi Olan Levh-i Mahfuz kitabında AFFETME ile ilgili bölümü  okuduktan sonra hatta bir kez değil dönüp dönüp tekrar tekrar okuyup çok rahatladığımı fark ettim. Ve onun için bu yazıyı da sizlerle de paylaşıp  rahatlayıp hafiflemeniz için  bilgilendirmeyi istedim.

Okuma problemli bir Millet olduğumuz için bilerek bu uzun yazıyı kesmeden sizlerin de beğeneceğinizi umarak  biraz başından alarak yazmaya karar verdim. Yüce Tanrımız DONA ismiyle kitabın yazarı olan Sevgili buRAK özDEMİR’le arasında geçen konuşma; “Sayfa 784” DONA: İnsan sonsuzluk kavramına o kadar yabancıdır ki, onu hiçlikle eşdeğer hayal eder. Tanrı‘nın sonsuz olmasından, onun bazı alanlarda hiç var olmadığı sonucunu çıkarır. Tanrıda yaşamaktadır küçüğüm ve onun yaşıyor olduğu gerçeğinin idrakında olmamak, onu ölümlülerden daha da “ölü” olarak düşünmektir. “HAYIR. TANRI DA YAŞAR… TEK VE KÜÇÜK BİR FARKLA SONSUZA  KADAR.

Tanrı‘nın da duyguları vardır. İnişli olmasa da, oldukça “çıkışlı” bir ruh halidir onun ki. Rahmet…Rahmet bir zeka veya bir akıl değildir. Rahmet, kainatın en yüce duygusudur. Sonsuz merhamet sahibi bir varlığı, duygusuz hayal etmek ne denli İsabetli bir hayaledimdir? Bunun üzerine düşünmelisin derim.

BEN: Tanrının duygularının olması fikrine bir türlü alışamıyorum ben.

DONA: Rahmet mantık değildir. Rahmet bir duygudur küçüğüm. Sonsuz olmak duygusuz olmak anlamına gelmez. Tanrının duyguları, saf ve sonsuz duygulardır. Senin olarak adlandırdıklarınla onunkiler arasında tekamül farkı vardır. Tanrı’nınkiler mütekamil duygulardır.

Affetmekle İlgili Doğru Bilinen Yanlışlar (Levh-i Mahfuz)-1-

1. Fark et: Konunun sizin hayatınızdaki karşılığını tek cümleyle yazın.
2. Küçült: Bu hafta atabileceğiniz en küçük adımı belirleyin — 10 dakikayı geçmesin.
3. Zamanla: Adımı takviminizde belirli bir güne ve saate yazın.
4. Ölç: Hafta sonunda yaptınız mı, ne değişti, kısaca not edin.
5. Ayarla: Zor geldiyse adımı yarıya indirin; kolay geldiyse biraz büyütün.

Sık yapılan hata

Her şeyi aynı anda değiştirmeye çalışmak. Tek bir alışkanlıkta 3-4 hafta istikrar, aynı anda başlanan beş değişiklikten daha çok fark yaratır.

Kaygı, uykusuzluk, uzun süren isteksizlik ya da günlük hayatı zorlaştıran bir durum varsa kişisel gelişim içeriği yeterli değildir; bir psikolog veya hekimle görüşmek doğru adımdır.

Devamı: Kişisel gelişim yazıları · Olumlamalar · Evren yasaları

Affetmeyi Zorlaştıran Dört Cümle

Affetme sürecinde en çok tıkanma, yöntem eksikliğinden değil, içeride tekrar eden birkaç cümleden doğar. Aşağıdaki dördü en yaygın olanlar ve her birine verilecek bir cevap var.

“Affederim ama unutmam.”

Bu cümle bir çelişki gibi kurulur, oysa doğrudur. Unutmak iradeyle yapılamaz ve affetmenin şartı değildir. Cümle olduğu gibi geçerlidir: affetmek, hatırlarken tepkinin şiddetinin düşmesidir.

“O özür dilemeden affedersem haklı çıkar.”

Haklı çıkma korkusu, kişinin kendi rahatını karşı tarafın davranışına bağlar. Oysa affetme bir mahkeme kararı değildir; kimin haklı olduğu affetmeyle değişmez. Sizin değişen tek şeyiniz, taşıdığınız yük olur.

“Affederim ama bir daha aynı şeyi yapar.”

Bu gerçek ve haklı bir kaygıdır — ve cevabı affetmeyi ertelemek değil, sınır koymaktır. Affetme geçmişle, sınır gelecekle ilgilidir. İkisi karşıt değildir; birlikte kullanıldığında en iyi çalışır.

“Bu kadar büyük bir şey affedilemez.”

Bazı şeyler için affetme gerçekten uzun sürer ve bazı kişiler için hiç gelmez. Bu bir eksiklik değildir. Affetmenin zorunlu olmadığını bilmek, çoğu zaman kişinin üzerindeki en büyük baskıyı kaldırır — ve paradoksal biçimde süreci kolaylaştırır.

Affetmeye Hazır Olup Olmadığınızı Anlamak

Hazır olmadan başlanan affetme çalışmaları genellikle bastırmaya dönüşür. Hazırlığın üç işareti vardır:

1. Olayı, kendinizi savunmaya geçmeden anlatabiliyorsunuz.
2. Öfkeniz var ama sizi yönetmiyor.
3. Karşı tarafın bir şey yapmasını beklemeyi bırakmayı düşünebiliyorsunuz.

Üçü de yoksa henüz sıra affetmede değildir; sıra duyguya yer açmakta ve gerekiyorsa destek almaktadır.

Bir Uygulama: Üç Sütun

Bir sayfayı üçe ayırın:

• Ne oldu — yorum katmadan, kamera ne gördü.
• Bana ne oldu — hangi duygu, ne kaybettim.
• Bugün elimde olan — sınır, konuşma, bırakma, destek.

Üçüncü sütun boşsa çalışmanın devam edecek yeri orasıdır. Affetme, çoğu zaman üçüncü sütun dolduğunda kendiliğinden ilerler.

Bir Sınır

Şiddet, istismar ya da süregelen bir tehdit varsa affetme ilk adım değildir. Önce güvenlik sağlanır; gerekiyorsa hukukî destek alınır. Affetmek bir borç değildir ve kimse buna zorlanamaz.

Sık Sorulan Sorular