Kendimi Seviyorum

Merhabalar, Sevgili Canlar,

Kendimi Seviyorum ve Hayata Haykırıyorum…

O güzel yüreğinize odaklanıp; Varlığımı olduğu gibi kabul ediyor, kendimi çok ama çok seviyorum. An’da ve Denge’deyim. Çünkü ben bu yaşamda Tek’im. Ben’den bir başka daha yok. Onun için; Yüce Rabbi’min bana doğuştan vermiş olduğu, Sağlığı, huzuru, mutluluğu, şansı, parayı, maddi manevi bolluğu, zenginliği, tüm güzellik ve iyilikleri, sevgiyi, güzel insanları, ideal işimi, eşimi, kariyerimi, mucizeleri hak ediyor ve bir mıknatıs gibi kendime çekiyorum. Hayatım hiç olmadığı kadar mükemmel ve hep öyle oluyor olacak. Kendimi Seviyorum. (Derin bir nefes; burundan al ağızdan ver.) Ve öyle de oldu. Şükürler olsun.

Not: “Aklınıza geldikçe okuyun.”

Sevgide ve Işıkta Kalın.

Teşekkürlerimizle.

Kendimi Seviyorum

1. Fark et: Konunun sizin hayatınızdaki karşılığını tek cümleyle yazın.
2. Küçült: Bu hafta atabileceğiniz en küçük adımı belirleyin — 10 dakikayı geçmesin.
3. Zamanla: Adımı takviminizde belirli bir güne ve saate yazın.
4. Ölç: Hafta sonunda yaptınız mı, ne değişti, kısaca not edin.
5. Ayarla: Zor geldiyse adımı yarıya indirin; kolay geldiyse biraz büyütün.

Sık yapılan hata

Her şeyi aynı anda değiştirmeye çalışmak. Tek bir alışkanlıkta 3-4 hafta istikrar, aynı anda başlanan beş değişiklikten daha çok fark yaratır.

Kaygı, uykusuzluk, uzun süren isteksizlik ya da günlük hayatı zorlaştıran bir durum varsa kişisel gelişim içeriği yeterli değildir; bir psikolog veya hekimle görüşmek doğru adımdır.

Devamı: Kişisel gelişim yazıları · Olumlamalar · Evren yasaları

Kendini Sevmek ile Kendini Beğenmek Aynı Şey Değil

Bu ayrım karıştırıldığında “kendimi seviyorum” cümlesi kişide bir tedirginlik yaratır — sanki kibirli bir şey söylüyor gibi. Oysa ikisi farklı yerden gelir. Kendini beğenmek karşılaştırmaya dayanır: başkasından daha iyi, daha başarılı, daha haklı olmak. Kendini sevmek karşılaştırma içermez; kendine, hata yaptığında bile aynı tarafta durmaktır. Birincisi kırılgandır, çünkü karşılaştırma değişir; ikincisi sabittir.

Bunu ayırt etmenin pratik bir ölçüsü var: bir hata yaptığınızda kendinize nasıl seslendiğinize bakın. İçinizden gelen ses, sevdiğiniz birine söyleyebileceğiniz bir ses mi? Değilse, cümleyi tekrar etmekten çok o sesi fark etmek işe yarar.

Cümle İçeriye Girmiyorsa

“Kendimi çok seviyorum” cümlesi bazı kişilerde bir direnç uyandırır: söylerken içeriden “yalan söylüyorsun” gibi bir itiraz gelir. Bu, çalışmanın başarısız olduğu anlamına gelmez; cümlenin çok büyük olduğu anlamına gelir. Böyle bir durumda cümleyi küçültmek gerekir:

• “Kendimi çok seviyorum” tutmuyorsa → “Kendime karşı biraz daha yumuşak olmayı deniyorum.”
• “Her şeyi hak ediyorum” tutmuyorsa → “Bugün dinlenmeyi hak ediyorum.”
• “Hayatım mükemmel” tutmuyorsa → “Hayatımda bugün iyi olan üç şey var.”

İçeriye giren en küçük cümle, girmeyen en büyük cümleden daha çok iş yapar.

Üç Günlük Basit Uygulama

1. 1. gün: Kendinizle ilgili olumsuz bir cümle kurduğunuz üç anı yazın. Değiştirmeyin, sadece yazın.
2. 2. gün: Aynı üç cümleyi, sevdiğiniz birine söyleyecek gibi yeniden yazın.
3. 3. gün: Yeni hâlini sesli okuyun. Bir tanesini gün içinde bir kez hatırlayın.

Bu üç gün, yukarıdaki metni yüz kez okumaktan daha fazla iz bırakır — çünkü çalışılan şey cümle değil, kişinin kendine kurduğu dilin kendisi.

Sık Sorulan Sorular