Yeni Çocuklar Bizi Özümüze Döndürecekler

Yeni Çocuklar Bizi Özümüze Döndürecekler

İnsanlık olarak hem dünyanın hem de kendi fizyolojik bedenimizin dengesini bozduk. Sistemin yeniden hizalanması gerekiyor. Bu hizalanmayı da bize özellikle 2000 sonra gelen yeni jenerasyon çocuklar gerçekleştirecekler.

Bizim olağan diye algılamaya başladığımız yaşam tarzımız aslında ruhumuza hizmet etmeyen ögeler barındırıyor. Bu durumu çok fazla kanıksadığımız için olanın farkında değiliz. Yeni nesil çocuklar ise bizim dünyamıza ayak uyduramıyorlar. Uyduramamalarının nedeni de bedenimizin kaldırabileceğinden çok daha fazla uyaran var etrafımızda; yediğimiz gıdalar bedenin doğal metabolizması tarafından toksin olarak algılanabilecek hale dönüştü. Farkında olmadan kendimizi belki de intihar ediyoruz. Bu çocukların çoğunun ise aşırı hassasiyetleri var. Bu hassasiyetleri sonucu aileler yaşam standartlarını değiştirmeye başlıyorlar. Yaşam standartı diye gördüğümüz durum konforsuz bir yaşam. Çocuklar ailelerini zorunlu olarak konforlu yola çeviriyorlar.

Bir çocuğun büyürken en çok ihtiyacı olan besinlerden biri de anne ve baba sevgisi. Ancak yaşam koşullarından dolayı çalışma hayatının girdabına girilip sevgi ve ilgi önemsenmez hale geliniyor. Çocuklar bakıcılarda ya da kreşlerde büyümeye başlıyorlar. Almaları gereken sevgiyi alamadıkları için anne babayı yanında olsun diye hafif ya da ağır hastalıkları beden deneyimlemeyi seçiyor.

Sistemin dişlileri arasından çıkalım ve ruhumuzun seçimlerini izlemeye başlayalım. Bu güzel çocukların bize gösterdiği rehberlik doğrultusunda sevgiyi yaşamımıza alalım. Biz sevgiyi yaşamın her alanında ortaya çıkardıkça bu çocuklar da daha fazla hastalık deneyimleme ihtiyacında olmayacaklar. Sevgi, sağlık ve kolaylıkla her şey yoluna girecek.

Yasemin Derya Metin

Yeni Çocuklar Bizi Özümüze Döndürecekler

1. Fark et: Konunun sizin hayatınızdaki karşılığını tek cümleyle yazın.
2. Küçült: Bu hafta atabileceğiniz en küçük adımı belirleyin — 10 dakikayı geçmesin.
3. Zamanla: Adımı takviminizde belirli bir güne ve saate yazın.
4. Ölç: Hafta sonunda yaptınız mı, ne değişti, kısaca not edin.
5. Ayarla: Zor geldiyse adımı yarıya indirin; kolay geldiyse biraz büyütün.

Sık yapılan hata

Her şeyi aynı anda değiştirmeye çalışmak. Tek bir alışkanlıkta 3-4 hafta istikrar, aynı anda başlanan beş değişiklikten daha çok fark yaratır.

Kaygı, uykusuzluk, uzun süren isteksizlik ya da günlük hayatı zorlaştıran bir durum varsa kişisel gelişim içeriği yeterli değildir; bir psikolog veya hekimle görüşmek doğru adımdır.

Devamı: Kişisel gelişim yazıları · Olumlamalar · Evren yasaları

Her Kuşak Kendinden Sonrakini “Farklı” Bulur

Yeni doğan kuşakların önceki kuşaklardan farklı olduğu gözlemi doğrudur, ama bu her dönemde söylenmiş bir şeydir. Bugünün çocuklarının bilgiye erişimi, soru sorma biçimi ve otoriteye bakışı gerçekten farklıdır — bunun sebebi ise gizemli değildir: bir çocuk parmağını dokundurarak dünyanın her yerine ulaşabildiği bir ortamda büyüyorsa, kendisine “öyle olduğu için öyle” denmesini kabul etmez.

Bu farkı görmek yararlıdır. Faydalı olmayan kısım, farkı bir sınıflandırmaya çevirmektir. “İndigo çocuk”, “kristal çocuk” gibi etiketlerin doğrulanabilir bir dayanağı yoktur ve bu tür etiketlerin en büyük riski aşağıda anlatılan durumdur.

Bir Etiketin Gecikmeye Yol Açması

Bu noktayı net söylemek gerekir: dikkat sorunu, konuşma gecikmesi, sosyal etkileşimde zorlanma, aşırı hareketlilik ya da duyusal hassasiyet gösteren bir çocuğu “özel bir kuşağın parçası” olarak yorumlamak, tanı ve destek sürecini geciktirebilir. Otizm, dikkat eksikliği, işitme kaybı ya da dil gelişim gecikmesi gibi durumlarda erken destek sonucu doğrudan etkiler — ve kaybedilen zaman geri gelmez.

Bu, çocuğun özel olmadığı anlamına gelmez. Yalnızca şu anlama gelir: bir gelişim endişesi varsa bunun yeri manevi bir yorum değil, bir çocuk hekimi ve gerekiyorsa bir çocuk psikiyatristi ya da gelişim uzmanıdır. Tanı almak bir çocuğu küçültmez; ona neye ihtiyacı olduğunu gösterir.

Bir Uzmana Başvurulması Gereken Durumlar

• Konuşmanın yaşına göre belirgin biçimde gecikmesi ya da gerilemesi.
• Göz teması ve ortak dikkatte süregelen zorluk.
• Adı çağrıldığında tutarlı biçimde tepki vermemesi (önce işitme değerlendirmesi).
• Okul çağında sürekli dikkat ve öğrenme zorluğu.
• Kendine zarar verme, uzun süreli yoğun öfke nöbetleri.

Çocuğun “Farklılığına” Alan Açmanın Somut Yolları

1. Soruyu cevaplayın. “Neden” sorusuna “çünkü öyle” demek yerine bir cevap denemek, bu kuşakla kurulan bağın en somut kısmıdır.
2. Sıkılmasına izin verin. Boş zaman, yaratıcılığın çalıştığı yerdir; her boşluğu ekranla doldurmak bunu kapatır.
3. Karar vermesine küçük alanlar bırakın. Ne giyeceği, hangi kitabı okuyacağı gibi. İrade küçük kararlarla gelişir.
4. Duygusunu adlandırın. “Kızgın görünüyorsun” demek, çocuğun kendi duygusunu tanımasını sağlayan en etkili tek cümledir.
5. Sınırı koruyun. Anlayışlı olmak sınırsız olmak değildir; çocuklar sınırlı bir alanda daha güvende olur.

Sık Sorulan Sorular