Doğru Nefes Alıp-Vermenin Önemi

Doğru Nefes Alıyor muyuz?

Nefes alıp-vermenin bir çoğumuz ne işe yaradığını bilmediğinden doğru şekilde nefes alınmamaktadır. Bu nedenden nefesin bizim için tam olarak neler konusunda gerekli olduğunu bilmemiz bu konuda daha dikkatli olmamızı sağlamaktadır.

Solunum fonksiyonları düşünüldüğünde;

• Bize oksijen teminini sağlar
• Vücutta bulunanan karbondioksidi dışarı atar
• Kanda bulunan hidrojen iyon konsantrasyonunu düzenlemektedir.
• Konuşmamız için gerekli ses üretimi sağlar.
• Mikroplara karşı durarak vücudu savunur.
• Kan pıhtısını tutar ve eritir.
• Biyoaktif maddelerin üretimi, metabolizmayı düzenlenmesi gibi etkileri vardır.

Solunumun hücresel ve organizma düzeyinde etkileri vardır. Daha çok üzerinde duracağımız Organizma düzeyinde solunumda, gaz değişim yüzeylerinin, yani akciğerlerin
atmosfer havası ile havalanması durumu söz konusudur.

O2 (oksijen) ve CO2(karbondioksit) basınç farklarına bağlı olarak yer değiştirirler.

Genel olarak nefesl almak; 

• Beyin aktiviteleri
• Vücut hareket koordinasyonu
• Hormonların dengelenmesi
• Yediğimiz yemeklerin yakılabilmesi için oksijene ihtiyaç vardır. Oksijenin hayati önemini bu şekilde maddeler ile sıralanabilir.

Özetle enerjinin oluşabilmesi için yeterli oksijenin vücuda alınması ve karbondioksit ile dışarı çıkartılması gerekmektedir.

Oksijenin yeteri kadar vücuda alınamaması 

Oksijen yetersizliğinden yediğimiz yemeklerin tam olarak yakılamaması durumunda yiyeceklerin vücudumuza depolanması sonucunda yağlanma yani şişmanlama gibi durumlar oluşmaktadır. Fazla depolanan yiyecekler yaşamsal fonksiyonları kısıtlar. Nefes Terapisi ile kilo kontrolüne yardımcı olunabilmektedir.

Fazladan alınan oksijen vücuttaki fazla kiloların yakımına eğer ki zayıflık durumu var ise yetersiz besin alan dokuların ve bezlerin beslenmesine yardımcı olur. Doğru nefes alıp-vermek ideal kiloya ulaşmada etkin bir rol oynar.

Göğüsten mi, Karından mı Nefes Alıyorsunuz?

Otuz saniyelik bir kontrol bunu gösterir. Bir elinizi göğsünüze, diğerini göbeğinizin üstüne koyun ve normal nefesinizi değiştirmeden üç nefes alın. Sadece üstteki el kalkıp iniyorsa göğüs (apikal) solunumu yapıyorsunuz demektir. Alttaki el önde hareket ediyorsa diyafram çalışıyor.

Göğüs solunumu hatalı değildir — koşarken, ağır kaldırırken beden onu kullanır. Sorun, dinlenme hâlinde de sürekli göğüsten nefes alınmasıdır: nefes hızlanır, yüzeyselleşir, boyun ve omuz kasları solunuma ortak olur. Bu da gün sonunda boyun-omuz gerginliği ve yorgunluk olarak geri döner.

Diyafram Nefesi Nasıl Öğrenilir?

Diyafram, akciğerlerin altındaki kubbe biçimli kastır. Kasıldığında aşağı iner, göğüs boşluğu genişler ve hava içeri çekilir. Karnın öne çıkması “havanın karna gitmesi” değildir; diyaframın aşağı inerek karın organlarını öne itmesidir. Bu ayrım önemli, çünkü çoğu tarif bunu yanlış anlatır.

1. Sırtüstü uzanın, dizleri bükün. Yatarken öğrenmek oturarak öğrenmekten kolaydır.
2. Bir eli göbeğin üstüne koyun. Burundan, sessizce nefes alın; hedef elin öne doğru hareket etmesi.
3. Ağızdan, dudakları hafif büzerek yavaşça verin. Verme süresi alma süresinden uzun olsun.
4. Günde 5 dakika, iki hafta. Beceri oturduktan sonra oturur ve ayakta pozisyona taşıyın.

Nefes Hızı ve Uzun Verme

Yetişkinlerde dinlenme hâlinde normal solunum sayısı dakikada yaklaşık 12-20 arasıdır. Yavaş ve uzun verişli nefes, kalp atımını düzenleyen parasempatik sistemi belirgin şekilde etkiler: veriş sırasında kalp hızı doğal olarak düşer (solunumsal sinüs aritmisi). Rahatlama hissinin fizyolojik karşılığı büyük ölçüde budur — mistik bir açıklamaya gerek yoktur.

Sayılar hedef değil, ölçüdür. Bir ritim size zor geliyorsa saniyeleri kısaltın; nefesi zorlamak rahatlamanın tam tersini yapar.

Sık Rastlanan Dört Yanlış

• “Derin nefes = göğsü şişirmek.” Göğsü şişirmek genellikle yüzeysel nefestir. Derinlik, havanın akciğerin alt bölümlerine ulaşmasıdır.
• Omuzları kaldırmak. Omuz yükseliyorsa yardımcı kaslar devrede demektir; enerji harcanır, verim düşer.
• Hızlı ve çok sayıda derin nefes. Arka arkaya hızlı derin nefes almak karbondioksiti düşürür; baş dönmesi, karıncalanma ve el-ağız uyuşması yapabilir. Bu bir “arınma belirtisi” değil, hiperventilasyon tablosudur — durup normal nefese dönmek gerekir.
• Nefesi uzun süre tutmaya çalışmak. Tutma süresi bir sağlık göstergesi değildir ve zorlanarak uzatılması risklidir.

Ne Zaman Hekime Başvurmalı?

Nefes çalışması bir tanı ya da tedavi aracı değildir. Şu durumlarda nefes egzersizi değil, hekim gerekir: dinlenirken de süren nefes darlığı, merdiven çıkarken hızla artan tıkanma, göğüs ağrısı, gece nefes darlığıyla uyanma, ayak bileklerinde şişme, hırıltı, iki-üç haftadan uzun süren öksürük, kanlı balgam. Uyku sırasında nefes durması ya da yüksek horlama bildiriliyorsa uyku apnesi araştırılmalıdır. Nefes kapasitesinin gerçek ölçüsü süre tutmak değil, hekimin yaptığı solunum fonksiyon testidir (spirometri).

Sık Sorulan Sorular

Devamı: Kişisel gelişim · Spiritüel çalışmalar